Why did Karna, the eldest brother of the Pandavas, stand on the side of the Kauravas? The secret of his birth, his friendship with Duryodhana, and his rivalry with Arjuna.

మహాభారతంలో కర్ణుడు అత్యంత ఆసక్తికరమైన పాత్రల్లో ఒకడు. గొప్ప విలుకాడు, దానగుణం కలిగిన వ్యక్తి, దుర్యోధనుడికి అత్యంత నమ్మకమైన స్నేహితుడు. అయితే చాలామందికి ఆశ్చర్యం కలిగించే విషయం ఏమిటంటే, కర్ణుడు పాండవులందరికంటే పెద్దవాడు. అర్జునుడు, భీముడు, ధర్మరాజులకు స్వయానా అన్నయ్య. అయినప్పటికీ కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో తన తమ్ముళ్లకు వ్యతిరేకంగా కౌరవుల పక్షాన పోరాడాడు. అసలు కర్ణుడు ఎవరు? తన జన్మరహస్యం తెలిసిన తర్వాత కూడా దుర్యోధనుడిని ఎందుకు విడిచిపెట్టలేదు? అతడి జీవితంలో జరిగిన ఆసక్తికరమైన సంఘటనలను తెలుసుకుందాం.

కర్ణుడు కుంతీదేవికి వివాహానికి ముందే జన్మించాడు. మహాభారతం ప్రకారం దుర్వాస మహర్షి ఇచ్చిన మంత్రాన్ని పరీక్షించడానికి కుంతి సూర్యదేవుడిని ఆహ్వానించింది. సూర్యదేవుడి అనుగ్రహంతో సహజసిద్ధమైన కవచకుండలాలతో కర్ణుడు జన్మించాడు. అయితే వివాహానికి ముందే బిడ్డ పుట్టడంతో సమాజానికి భయపడిన కుంతి, శిశువును ఒక పెట్టెలో ఉంచి నదిలో వదిలిపెట్టింది. ఆ శిశువును హస్తినాపుర రాజసభలో రథసారథిగా పనిచేసే అధిరథుడు కనుగొన్నాడు. అతడు తన భార్య రాధతో కలిసి కర్ణుడిని సొంత కుమారుడిలా పెంచుకున్నాడు. రాధ కుమారుడిగా పెరగడంతో కర్ణుడికి “రాధేయుడు” అనే పేరు కూడా వచ్చింది.

చిన్నతనం నుంచే కర్ణుడికి విలువిద్యపై అపారమైన ఆసక్తి ఉండేది. గొప్ప ధనుర్ధారిగా ఎదగాలని ప్రయత్నించిన అతడు పరశురాముడి వద్ద అస్త్రవిద్యను అభ్యసించాడు. అయితే తాను బ్రాహ్మణుడినని చెప్పి విద్య నేర్చుకోవడంతో పరశురాముడి ఆగ్రహానికి గురయ్యాడు. అత్యవసర సమయంలో నేర్చుకున్న అస్త్రవిద్యను మరచిపోతావని పరశురాముడు శపించినట్లు మహాభారతం వివరిస్తుంది. మరో సందర్భంలో కర్ణుడు అనుకోకుండా ఒక బ్రాహ్మణుడి ఆవును చంపడంతో, యుద్ధంలో అతడి రథచక్రం భూమిలో కూరుకుపోతుందని ఆ బ్రాహ్మణుడు శపించినట్లు మహాభారతం చెబుతుంది. అయితే మరో ప్రసిద్ధ కథనం ప్రకారం, ఒక చిన్నారికి సహాయం చేయడానికి కర్ణుడు నేలపై పడిన నెయ్యిని మట్టిని పిండి తీయడానికి ప్రయత్నించడంతో భూదేవి అతడిని శపించిందని చెబుతారు. ఈ విధంగా కర్ణుడి రథచక్రానికి సంబంధించిన శాపం గురించి భిన్న కథనాలు ప్రచారంలో ఉన్నాయి.

హస్తినాపురంలో జరిగిన విలువిద్య ప్రదర్శనలో కర్ణుడు అర్జునుడికి సవాలు విసిరాడు. కానీ అతడి వంశం, రాజకుటుంబానికి చెందినవాడా అనే ప్రశ్నలు తలెత్తడంతో అవమానకరమైన పరిస్థితి ఎదురైంది. ఆ సమయంలో దుర్యోధనుడు ముందుకు వచ్చి కర్ణుడిని అంగదేశానికి రాజుగా ప్రకటించాడు. తనకు గౌరవం ఇచ్చి అండగా నిలిచిన దుర్యోధనుడి పట్ల కర్ణుడికి ఎంతో కృతజ్ఞత ఏర్పడింది. అప్పటి నుంచి వారిద్దరి మధ్య బలమైన స్నేహం కొనసాగింది. దుర్యోధనుడు పాండవులకు వ్యతిరేకంగా వ్యవహరించిన సందర్భాల్లో కూడా కర్ణుడు అతడి పక్షాన నిలిచాడు.

కర్ణుడు, అర్జునుడి మధ్య పోటీ హస్తినాపురంలో జరిగిన విలువిద్య ప్రదర్శనతో మొదలైంది. అర్జునుడికి సమానమైన గొప్ప ధనుర్ధారిగా గుర్తింపు పొందాలని కర్ణుడు కోరుకున్నాడు. మరోవైపు ద్రోణాచార్యుడి వద్ద శిక్షణ పొందిన అర్జునుడు అప్పటికే అసాధారణ విలుకాడిగా పేరు సంపాదించాడు. కాలక్రమేణా పాండవులు, కౌరవుల మధ్య విభేదాలు పెరగడంతో వీరిద్దరి పోటీ కూడా తీవ్రమైంది. దుర్యోధనుడికి అత్యంత సన్నిహితుడైన కర్ణుడు అర్జునుడిని యుద్ధంలో ఓడించాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాడు. అయితే వీరిద్దరూ ఒకే తల్లి కుమారులనే నిజం అప్పటికి అర్జునుడికి తెలియదు. చివరకు కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో అన్నదమ్ములైన ఈ ఇద్దరు మహావీరులు ఒకరికొకరు ప్రత్యర్థులుగా తలపడ్డారు.

కర్ణుడు తన దానగుణంతో కూడా ప్రసిద్ధి చెందాడు. తనను ఆశ్రయించినవారికి లేదనకుండా దానం చేసేవాడని మహాభారత కథనాలు చెబుతాయి. కురుక్షేత్ర యుద్ధానికి ముందు ఇంద్రుడు బ్రాహ్మణుడి రూపంలో వచ్చి కర్ణుడి సహజ కవచకుండలాలను దానంగా కోరాడు. అవి తన ప్రాణరక్షణకు ఎంతో ముఖ్యమైనవని తెలిసినా కర్ణుడు వాటిని ఇచ్చేశాడు. అతడి దానగుణానికి మెచ్చిన ఇంద్రుడు ప్రతిఫలంగా ఒకసారి మాత్రమే ఉపయోగించగల వాసవీశక్తి అనే దివ్యాయుధాన్ని ఇచ్చాడు. ఈ సంఘటన కారణంగానే కర్ణుడు “దానవీర శూరకర్ణుడు”గా ప్రసిద్ధి చెందాడు.

కురుక్షేత్ర యుద్ధానికి ముందు శ్రీకృష్ణుడు కర్ణుడిని కలుసుకుని అతడి జన్మరహస్యాన్ని వెల్లడించాడు. కుంతీదేవి మొదటి కుమారుడిగా పాండవులందరికంటే పెద్దవాడివని చెప్పి, పాండవుల పక్షాన చేరితే రాజ్యాధికారం కూడా లభిస్తుందని వివరించాడు. తరువాత కుంతీదేవి కూడా కర్ణుడిని కలిసి తన కుమారుడనే నిజాన్ని చెప్పింది. అయినప్పటికీ కర్ణుడు దుర్యోధనుడిని విడిచిపెట్టడానికి అంగీకరించలేదు. కష్టకాలంలో తనకు గౌరవం, రాజ్యం ఇచ్చిన స్నేహితుడిని యుద్ధం ముందు వదిలేయడం నమ్మకద్రోహమని భావించాడు. అయితే అర్జునుడు మినహా మిగిలిన నలుగురు పాండవులను సంహరించనని కుంతికి మాట ఇచ్చాడు. యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత కూడా ఆమెకు ఐదుగురు కుమారులే ఉంటారని చెప్పాడు.

కర్ణుడిలో గొప్ప లక్షణాలతో పాటు కొన్ని తీవ్రమైన తప్పులు కూడా కనిపిస్తాయి. ద్రౌపదిని అవమానించిన సందర్భంలో అతడు పలికిన మాటలు, అభిమన్యుడిపై అనేకమంది మహారథులు కలిసి చేసిన దాడిలో అతడి పాత్ర విమర్శలకు కారణమయ్యాయి. కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో భీష్ముడు పతనమైన తర్వాత కర్ణుడు యుద్ధంలో చురుకుగా పాల్గొన్నాడు. ద్రోణాచార్యుడి మరణం తరువాత కౌరవ సేనాధిపతిగా బాధ్యతలు చేపట్టాడు. యుద్ధం పదిహేడవ రోజున అర్జునుడితో జరిగిన భీకర పోరాటంలో కర్ణుడి రథచక్రం భూమిలో కూరుకుపోయింది. ఆ సమయంలో శ్రీకృష్ణుడి సూచనతో అర్జునుడు బాణం ప్రయోగించడంతో కర్ణుడు మరణించాడు. ఈ సంఘటన మహాభారత యుద్ధంలోని అత్యంత వివాదాస్పదమైన ఘట్టాల్లో ఒకటిగా నిలిచింది.

కర్ణుడి మరణం తర్వాత అతడు తమ పెద్దన్న అనే విషయం పాండవులకు తెలిసింది. అప్పటివరకు శత్రువుగా భావించిన వ్యక్తి తమ సొంత సోదరుడని తెలుసుకుని వారు తీవ్రంగా దుఃఖించారు. కర్ణుడి జీవితం జన్మరహస్యం, అవమానాలు, స్నేహం, దానగుణం, శాపాలు, కఠినమైన నిర్ణయాలతో నిండిన విషాదగాథ. తనకు అండగా నిలిచిన స్నేహితుడి పట్ల చివరి వరకు విశ్వాసం చూపినప్పటికీ, ఆ స్నేహం కారణంగా అన్యాయమైన నిర్ణయాలకు కూడా మద్దతు ఇచ్చాడు. అందుకే మహాభారతంలో కర్ణుడు కేవలం గొప్ప యోధుడిగానే కాకుండా, మంచి లక్షణాలు, బలహీనతలు రెండూ కలిగిన సంక్లిష్టమైన వ్యక్తిగా గుర్తుండిపోతాడు.

Categorized in: